بهرام رادان

                                  چهره    

اكران همزمان چند فيلم از يك بازيگر كه جايزه سيمرغ بلورين بهترين بازيگر سال را هم گرفته باشد، براي انتخاب او به عنوان «چهره» دليل كافي و خوبي است. بهرام رادان پنج سال پيش با يك فيلم ضعيف پا به عرصه سينما گذاشت. «شور عشق»، فيلمي كه با كسب عنوان بدترين فيلم سال اولين زرشك زرين را در سينماي ايران از آن خود كرد، شروع خوبي براي رادان نبود. آن روزها هيچ‌كس گمان نمي‌كرد بازيگر جوان «شور عشق» كه آن‌وقت‌ها بيست ساله بود و دانشجوي مديريت بازرگاني، در زماني كوتاه به يكي از ستارگان سينماي ايران بدل شود. رادان پس از بازي در چند فيلم متوسط همچون «ساقي»، «عطش»، «آبی» و «آواز قو» سال 82 را با بازي در چهار فيلم برجسته پشت سرگذاشت؛ «ننه گيلانه» ساخته رخشان بني اعتماد، «شمعي در باد» ساخته پوران درخشنده، «گاوخوني» ساخته بهروز افخمي و «سربازهاي جمعه» ساخته مسعود كيميايي كه هم اكنون سه فيلم از اين چهار فيلم بر پرده سينماهاي تهران است. رادان در هر چهار فيلم كوشيده نقشي متفاوت ارائه دهد و از توانايي‌هاي ذاتي و تكنيكي خود بيش از چهره خود بهره گيرد. پشتكار و پايمردي رادان و سختگيري‌اش در انتخاب نقش‌هاي اخير نسبت به ساير بازيگران جوان سينماي ايران مي‌تواند امتيازي ويژه براي او محسوب شود و او را به بازيگري ماندگار در سينماي ايران تبديل كند، به شرطي كه اسير تكرار نشود و گزيده كار بماند.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                                 

/ 1 نظر / 4 بازدید
محمد رضا نوروزپور

منم دارمت پسر. حالت خوبه. از اين که پيام گذاشتی ممنون. لا اقل حسنش اين بود که وبلاگتو دوباره ديدم و حال کردم.