بانوي من

 <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

بانوي من

شناسنامه كارگردان

يدالله صمدي  کارگردان 52 ساله مراغه‌اي فعاليت در سينما را از سال 1351 با دستياري فيلم «تختخواب سه نفره» آغاز كرد. پس از آن در سه فيلم ديگر نيز دستيار كارگردان بود تا بالاخره در سال 1363 فيلم «مردي كه زياد مي‌دانست» را ساخت كه برنده سيمرغ بهترين كارگردان از سومين جشنواره فيلم فجر شد.

پس از آن در سال 64 ضمن دستياري در يك فيلم ديگر، فيلم موفق «اتوبوس» را ساخت. در سال 65 «ايستگاه» و در سال 68 «ساوالان» را ساخت.

آپارتمان شماره 13، دو نفر و نصفي، دمرل، معجزه خنده و «ساراي» ديگر ساخته‌هاي صمدي هستند. او در سال‌هاي 65 و 66 دو فيلم ديگر را نيز دستياري كرد. «بانوي من» بعد از قريب به شش سال سكوت ، دهمين فيلم صمدي است.

شناسنامه فيلم

نويسندگان: علي اكبر محلوجيان، يدالله صمدي – كارگردان: يدالله صمدي – مدير فيلمبرداري: مهرداد فخيمي – آهنگساز: كامبيز روشن روان – بازيگران: پرويز پرستويي، كتايون رياحي، پاتنه آ بهرام، جمشيد مشايخي.

داستان فيلم

پسر عمو و دختر عمويي در آستانه يك ازدواج اجباري قرار دارند. پسر عمو نمي‌خواهد تن به اين ازدواج بدهد و در حالي كه دختر عمو او را دوست دارد، خود دل به ديگري بسته است. ولي بر اثر اصرار و اجبار پدرش سر از تيمارستان در مي‌آورد.

يادداشت فيلم

«بانوي من» قرار بوده همچون اغلب فيلم هاي پيشين صمدي مايه هاي طنز داشته باشد . فيلم درنيمه اول خود چنين است .     شروع فيلم خبر از يك كار فانتزي طنز‌آلود و شيرين مي‌دهد. اما نيمه دوم فيلم كه شامل به تيمارستان رفتن قهرمان فيلم (فرهاد) مي‌شود، كند و ملال آور و فاقد لحظات طنزآلود و خنده‌آور است. از اين رو فيلم كاملاً دو پاره به نظر مي‌رسد كه پاره دوم، بخش نخست را تضعيف مي‌كند. مشكل اساسي «بانوي من» مشخص نبودن تكليف تماشاگر با فيلم است. چرا كه فيلم در ميانه يك درام جدي عاشقانه و يك فيلم كمدي تاب مي‌خورد و بلاتكليف است.

/ 2 نظر / 4 بازدید
payam

سلام دوست عزيز . وبلاگ قشنگ و جالبی داری . وقت کردی به من هم سر بزن . موفق باشيد

anita

سلام نقد بسیار جالبی بود هر چند کم بود ولی زیبا بود