گفت و گویی با اعتماد درباره بخش بین الملل جشنواره فجر

باید به حرفه‌ای شدن جشنواره کمک کنیم
    کیوان کثیریان*

  جداسازی‌ای که امسال در جشنواره فیلم صورت گرفت باعث شد تمرکزی که در بخش بین‌الملل نیاز و لازم بود و در سال‌های گذشته اتفاق نیفتاده بود، اتفاق بیفتد. در این سال‌ها هیچگاه فرصتی پیش نمی‌آمد که بتوانیم این‌گونه به بخش بین‌الملل برسیم، ورک‌شاپ داشته باشیم، جلسه نقد و نظر داشته باشیم و بتوانیم با مهمان‌های بخش بین‌الملل همراه باشیم. نقدهای زیادی به نحوه اجرای این دوره از بخش بین‌الملل وارد است ولی اتفاق‌های بسیار خوبی هم در این دوره رخ داد.
وقتی آقای زانوسی می‌آید و ورک‌شاپ می‌گذارد، یا از این دست برنامه‌ها برگزار می‌شود جزو اتفاق‌های خوب محسوب می‌شود. در بخش داوران نیز افراد مهم و سرشناسی حضور داشتند، فیلم‌های خوبی به جشنواره آمده بود و با کمترین جرح و تعدیل به نمایش درآمد. نکته دیگر اینکه امسال مهمان‌های خوبی در جشنواره حضور داشتند؛ در حوزه کاری ما چندین منتقد معتبر امسال در جشنواره حضور داشتند و ما سعی کردیم از تجربیات‌شان با جلساتی که داشتیم برای نقد ایران استفاده ببریم. این‌گونه ارتباطات به سینمای ایران بسیار کمک می‌کند. زمانی که بخش ملی با بین‌الملل همزمان بود عملا هیچ کدام از این اتفاقات نمی‌افتاد. با این جداسازی از این منظر موافقم که تازه حتی خود مهمانان خارجی هم متوجه شدند که واقعا اینجا جشنواره‌ای با رویکرد بین‌المللی برگزار می‌شود. نمی‌گویم جشنواره‌مان بین‌المللی است اما این تنها جشنواره‌ای در ایران است که دارد با رویکرد بین‌المللی برگزار می‌شود.
 اگر مدیران جشنواره با این موضوع درست برخورد کنند و اشکالات اجرایی و فرمی را رفع کنند من مطمئن هستم که بسیار اتفاق خوبی می‌تواند باشد. رویکرد درست مدیران می‌تواند سبب شود که این جشنواره تبدیل به جشنواره خوبی در منطقه شود. با توجه به تمام این نکات و تجربه‌ای که بعد از سال‌ها برگزاری جشنواره بین‌المللی امسال رخ داد می‌تواند همان جشنواره بین‌المللی‌مان باشد. جشنواره فجر در بهمن‌ماه می‌تواند بخش ملی و ویترین‌مان باشد ولی آن بخش حرفه‌ای ماجرا می‌تواند همین جشنواره بین‌الملل باشد. می‌تواند این بخش، همان جشنواره‌ای باشد که فیلمسازان خارجی بیایند و تعامل و معاشرت بین سینمای ما و آنها رخ بدهد. بخش ملی جشنواره در طول این سال‌ها همیشه بر بخش بین‌الملل سایه انداخته بود و تازه امسال ما توانستیم درک کنیم که جشنواره بین‌المللی هم داریم. به دلیل اینکه در این سال‌ها ذایقه ما تربیت نشده که بنشینیم و فیلم غیرایرانی ببینیم، همیشه در بهمن ماه دیدن فیلم‌های بخش ملی را به بین‌الملل ترجیح داده‌ایم.
همین امسال هم وقتی فیلم ایرانی به نمایش در‌می‌آمد سالن‌ها شلوغ‌تر بود. خب ما باید به دیدن فیلم‌های غیرایرانی در سینمای‌مان هم عادت کنیم و این مجال فرصت مناسبی برای همه این موضوعات فراهم می‌کند. البته اگر بخواهم درباره نقاط ضعف بخش بین‌الملل صحبت کنم، مصداق فراوان است اما نباید عقب کشید و با تمام نقدهای وارده به اجرای این ایده، باید هرکدام به سهم خود کمک کنیم که این تجربه به تکامل برسد و از حالت آماتوری به شکل یک جشنواره حرفه‌ای دربیاید.
*منتقد سینما

لینک اعتماد 14 اردیبهشت

/ 0 نظر / 29 بازدید