ده فیلم برتر پس از انقلاب از نظر من و یادداشتی دراین باره/ روزنامه هفت صبح

کیوان کثیریان

1. هامون
2. درباره الی
3. مادیان
4. ناصرالدین شاه اکتور سینما
5. آزانس شیشه ای
6. خانه دوست کجاست
7. جدایی نادر از سیمین
8. باشو غریبه کوچک
9. نرگس
10. پرسه در مه/ مسافران/ مادر/ پرده آخر/ من ترانه پانزده سال دارم/ ناخدا خورشید/ سرب

شاید نام خیلی از فیلم ها در این فهرست ده تایی خالی باشد. طبیعی هم هست. سینمای ایران در طول دوران حیاتش ده ها فیلم خوب و به یادماندنی به خود دیده است. فیلم هایی که از تماشایشان لذت برده ایم و ما را به سینمای ایران همواره امیدوار نگه داشته اند.
همیشه گمان می کنم این انتخاب ها - بهترین های عمر، فیلم های ماندگار و نظایر اینها - غالبا به تاثیری که فیلم ها در اولین نوبت تماشا روی آدم می گذارند بستگی دارد. این تاثیر هم کاملا به سن و سال و حال و هوای آن روزها و این روزهای آدم، میزان مطابقت حال و هوای فیلم با حس و حال و دغدغه های آن مقطع و حتی میزان جوگیری ما به عنوان بیننده فیلم وابسته است. شرایط محیطی زمانی که فیلم را تماشا می کنید و نگاه آن روزها و این روزهای شما به دنیا و مافیها هم خیلی مهم است.
با این حساب نمی دانم حالا اگر بعد از سال ها مادیان، پرده آخر و یا هرکدام از این فیلم ها را ببینم آیا همان حس فوق العاده بیست سی سال پیش را خواهم داشت؟ آیا همان تاثیر را دوباره برمن خواهند گذاشت؟ شاید هم خودم را بابت اینکه تا این میزان برای این فیلم جایگاه قایل شده ام سرزنش کنم. بعید هم نیست. این وضعیت بارها برایم پیش آمده. به هر حال هم من عوض شده ام هم حال و روز دنیا و مافیها!
به نظرم مفهوم ماندگاری یک فیلم در ذهن بیننده ارتباط مستقیم با ثبات نظر و یکسانی قضاوت او نسبت به فیلم در دوره های گوناگون دارد و یکی از نشانه هایش دیدن بارها و بارهای فیلم است بی دلزدگی و خستگی و با اشتیاق و علاقه تمام نشدنی. من اخیرا تمام این فیلم ها را مجددا تماشا نکرده ام اما به هرحال ترجیح می دهم به همان تاثیر و لذت تماشای نوبت اول اعتماد کنم و با رجوع به همان تشخیص پیشین و قدیمی که هنوز قوت دارد، قضاوت کنم که کردم.
باوجود آنکه در رتبه دهم کلی تقلب کرده ام و نام چند فیلم را نوشته ام ولی بدون شک دلم راضی نخواهد شد که نامی نبرم از فیلم های مهمی مثل نفس عمیق، از کرخه تا راین، لیلا، سارا، نیاز، آن سوی آتش، مرگ یزدگرد، اجاره نشین ها، یه حبه قند، زیر پوست شهر، روسری آبی، بیخود و بی جهت، بازمانده، خواب سفید، مرهم، قصه ها، ای ایران، لیلی با من است، زیرنورماه، طلا و مس، عروس آتش، میم مثل مادر، چهارشنبه سوری، شهرزیبا، به همین سادگی مهمان مامان، و چندین فیلم دیگر که هرکدام از آنها در زمان خود برمن تاثیر گذاشته اند، از تماشایشان لذت برده ام و در ذهنم ماندگار شده اند.  

این مطلب در روزنامه هفت صبح  18 شهریور 93 به چاپ رسیده است.

/ 0 نظر / 34 بازدید