عصر جدیدِ سینمای ایران

عصر جدیدِ سینمای ایران

 کیوان کثیریان
ظاهر جشنواره سی و سوم فیلم فجر نشان می‌دهد، نسل تازه فیلمسازان و سینماگران، جشنواره را تحت تأثیر خود قرار خواهد داد. نسل تازه‌ای در سینمای ایران سربرآورده که به نظر می‌رسد عصرجدیدی را در سینمای ما رقم خواهد زد. نسل مشتاقی که دقیق و با آگاهی به میدان آمده، می‌خواهد حرف تازه بزند، فیلم زیاد می‌بیند، تکنیک بلد است و دنبال تجربه کردن فضاهای جدید، فرم جدید و فعال کردن قوه خلاقه‌اش است. از فیلمبردار و تدوینگر بگیر تا بازیگر و کارگردان. اینها کارشان را خیلی خوب بلدند و بعضی‌هایشان سال‌ها دستیار بوده‌اند و فن سینما را هم خوب آموخته‌اند. این اتفاق جای خشنودی زیاد دارد، به هرحال باید پذیرفت که سرعت تغییر و پیشرفت تکنولوژی و تسهیل امکان فیلمسازی برای هرآنکه قصد کارگردانی دارد فضایی را به وجود آورده که بسیار راحت‌تر از قبل بتواند یک فیلم را سروسامان دهند.
سینمای ایران دارد پوست می‌اندازد، شاید کمی هضم این موقعیت برای فیلمسازان نسل‌های قبل‌تر سخت باشد؛ به هرحال ظهور نوآمدگان ممکن است به حذف یا به حاشیه رفتن و کم کار شدن برخی منجر شود و شرایط کار را برای بعضی سخت‌تر کند. اما مسلم است که در سینمای ایران همه سینماگران حق دارند فیلمشان را آن‌طور که دوست دارند بسازند، بالاخره در نظام رقابتی و سیستم عرضه و تقاضا، این مردم هستند که تصمیم می‌گیرند چقدر به چه فیلمی بها بدهند. از سوی دیگر به نظر می‌رسد تماشاگران یا همان مخاطبان سینما هم بشدت ذائقه شان تغییر کرده است. حالا دیگر ماهی و گربه و پرویز پرفروشند و نسل تازه‌ای از مخاطبان را هم به خود جذب می‌کنند. در چنین شرایطی سبک دیگری از فیلمسازی رونق می‌گیرد که پیشنهادی تازه برای سینمای ایران است و شاید بتواند لااقل به لحاظ کیفی گامی به جلو برای سینما باشد. حتی نسل سوم فیلمسازان پس از انقلاب، یعنی قبل‌تر از اینها که گفتم، نظیر بنکدار و علیمحمدی، نیکی کریمی، کاهانی، بهرام توکلی و حتی حجازی... حالا باتجربه به حساب می‌آیند و در صف این نسل قرار نمی‌گیرند. به عبارت دیگر امثال فرشباف، صناعی‌ها، اسدی‌زاده، سیدی،کیایی ، سجادی، حسینی و... امسال شانس بالایی دارند که فیلم‌شان مورد توجه مردم قرار بگیرد و درکنار اکران داخلی موفق در کشور، در بیرون از ایران نیز نظر جامعه سینمایی را جلب کنند. با این حساب گمان می‌کنم نسل تازه سینمای ایران را دیگر باید جدی گرفت و به رسمیت شناخت، احترام فیلمسازان پرسابقه و قدیمی کاملاً محفوظ اما باید کیفیت فیلم‌ها را اصل قرار داد و قاعده بازی شرکت در هر مسابقه را رعایت کرد. به جشنواره امسال امیدوارم، بهترین حالتش این است که کیفیت فیلم‌های نسل دومی‌ها هم قابل توجه باشد تا امسال جشنواره پررونق و دیدنی انتظارمان را بکشد.

این یادداشت در روزنامه ایران 22 دی ماه به چاپ رسیده است. لینک

/ 0 نظر / 17 بازدید