چند نظر درباره فیلمهای جشنواره / مهر و سوره سینما

«بیگانه» انتخاب نادرستی برای اقتباس/ «سیزده» تلخ اما واقعی بود

یک منتقد سینما فیلم «بیگانه» را یک اقتباس نادرست دانست، «سیزده» را قابل قبول ارزیابی کرد و «قصه‌ها» ساخته رخشان بنی اعتماد را دارای ایده‌ای درخشان خواند.
کیوان کثیریان منتقد سینما و تلویزیون در گفتگو با خبرنگار مهر درباره سه اثر حاضر در سی و دومین جشنواره فیلم فجر اظهار نظر کرد.

وی درباره «بیگانه» به کارگردانی بهرام توکلی گفت: نویسنده و کارگردان این اثر انتخاب درستی برای متن مورد اقتباس خود نداشته است چراکه «اتوبوسی به نام هوس» متنی نیست که به راحتی بتوان ایرانی‌اش کرد. همین موضوع بر مشکلات فیلم اضافه کرده است.

این منتقد افزود: در نتیجه شخصیت‌های فیلم نیز جای درستی ندارند. دلیل این اتفاق این است که محورهایی در متن تنسی ویلیامز وجود دارد که امکان نمایش آنها در یک اثر ایرانی نیست. بنابراین نویسنده ناچار است نمایشنامه را سانسور کند و عملا برداشت آزادی اتفاق نمی‌افتد زیرا جوهره اثر اصلی در اثر اقتباسی وجود ندارد.

کثیریان یادآور شد: زمان اقتباس گاهی هنرمند اختیاری تصمیم می‌گیرد بخش‌هایی از کار را کم و زیاد کند و آن را تغییر بدهد، اما وقتی مجبور است محورهایی را از فیلم دربیاورد اشکالاتی ایجاد می‌شود. مثلا حذف الکل یا رابطه بین آدم‌ها، اشکال ایجاد کرده است.

وی تأکید کرد: ضمن اینکه به نظر می‌آید به طور کلی کار بهرام توکلی افت کرده و بعد از «اینجا بدون من» نقطه روشنی در کارنامه او به چشم نمی‌خورد.

این فعال رسانه‌ای درباره فیلم سینمایی «سیزده» نیز گفت: این اثر به عنوان فیلم دوم هومن سیدی کار قابل قبولی است و من ساختار عصیان گر آن را می‌پسندم چراکه با روحیات نسل جدید که نسبت به قواعد دور و برشان چه درست و چه نادرست عصیان و سرکشی دارند، همخوان است.

کثریان «سیزده» را یک فیلم گزنده اجتماعی خواند و تأکید کرد: این اثر تلاش می‌کند درباره نسل خیلی جوان حرف بزند. مثلا فرد 15 ساله‌ای که در معرض آسیب‌های مختلف قرار دارد. این فیلم گرچه خشن است اما به نظرم فیلم خوبی می‌آید. چرا که درباره واقعیت دوران ما است و واقعیت همیشه تلخ است.

وی همچنین درباره اثر دیگر جشنواره فیلم فجر که صبح دیروز در کاخ رسانه‌ها اکران شد، اظهار کرد: «قصه‌ها» یک فیلم هوشمندانه با ایده‌ای درخشان است که سعی کرده بازتاب صادقانه و واقع‌گرایانه‌ای از معضلات و مشکلات اجتماعی ما باشد.

این منتقد تأکید کرد: در ساخته رخشان بنی اعتماد آدم‌ها آنقدر واقعی هستند که حتی سرنوشت تلخشان هم واقعی به نظر می‌رسد. فیلم تا حد زیادی گزنده است اما این تلخی برای جامعه امروز و سینمای ما لازم است.

کثیریان همچنین ساختار «قصه‌ها» را متفاوت خواند و گفت: این فیلم ساختار قابل قبولی دارد. فیلمی که ترکیب قصه‌های متفاوت آدم‌هایی است که در فیلم‌های بنی اعتماد می‌شناختیم و ماندگار شده‌اند. «قصه‌ها» فرصتی ایجاد می‌کند تا از آنها سراغی بگیریم و ببینیم در شرایط اقتصادی و اجتماعی اکنون در چه وضعیتی زندگی می‌کنند.

لینک مهر 14 بهمن

-------------------


کیوان کثیریان: «مهمان داریم» بهترین فیلم عسگرپور است

کیوان کثیریان «مهمان داریم» را بهترین فیلم کارگردان آن معرفی کرد.

کثیریان درباره سال سینمایی پیش رو با توجه به برآیندی که از جشنواره داشته، به سوره سینما گفت: از نظر جذابیت عمومی و فروش در سینماها سال خیلی بدی در پیش خواهیم داشت و از نظر کیفی هم وضع مان چندان تعریفی ندارد. اکثر فیلم ها به لحاظ فیلمنامه ای دچار مشکل هستند و ایرادهای تدوینی هم به وفور دیده می شود. آثار یا بیخودی بلند هستند یا بیخودی تلخ یا … . البته تلخی به خودی خود عیب محسوب نمی‌شود، اما وقتی  بدون وجود ساز وکار دقیق و منطقی ، جریانی بی پایه به راه افتاده و همه از تلخی می‌گویند و کمتر کمدی در جشنواره دیده می شود، فضایی به وجود می آید که مطلوب این سینما نیست.

وی افزود: مشکل دیگر آنکه فیلم ها  قصه گو نیستند. صرفا داستانک های کوچک و کمرنگی را مطرح می کنند. مخاطب سینما به سرگرمی نیاز دارد. درست است که اشک و لبخند و ترس و … نیز می تواند در تعریف سرگرمی جای بگیرد، اما ما بخشی از این سرگرمی ها را فراموش کرده ایم و تنها یک جنبه ماجرا را نگاه می کنیم. مناسبات خانوادگی و اجتماعی که معمولا هم اندوهگین است، محوریت همه فیلم ها قرار گرفته است. چند سال است که ما یک فیلم اکشن یا یک کمدی خوب در سینما نداریم. توجه فیلمسازان به تنوع ژانر کم شده است. بخشی از این مشکل به حال کلی سینما و سینماگران بر می‌گردد که وضع خوبی ندارند و در اثرشان هم نمود پیدا می‌کند.

کثیریان بیان داشت: فیلمسازان بزرگ سینما انتظارها را برآورده نکردند و این خود یکی از مشکلات بزرگی است که وجود دارد. از میان جوان تر ها هم من استعداد فوق العاده ای در جشنواره کشف نکردم. هنگام تماشای آثار فیلم اولی هم دیگر فهمیده ایم که باید ۵۰ دقیقه بگذرد و بعد قصه شروع شود. فیلمساز تازه کاری که قصه گویی بداند را حداقل من ندیده‌ام. این نگران کننده است، چون فیلمسازان قدیمی ما هم که این کار را خوب بلد بودند، دیگر به خوبی قصه نمی گویند. در یک نگاه کلی جشنواره از نظر کیفی امیدوار کننده نبود.

این منتقد سینما درباره برخی دیگر از فیلم‌ها توضیح داد: «فرشته ها با هم می‌آیند» را ندیدم، اما «مهمان داریم» بسیار راضی ام کرد. با توجه به خلاصه داستانی که از آن خوانده بودم فکر می کردم یک فیلم کلیشه‌ای ببینم، اما فیلم خودش را تحمیل کرد. زاویه نگاه فیلمنامه‌نویس و کارگردان که یک شخص واحد است، زاویه درست و خوبی بود. موضوع فیلم خانواده شهداست و بارها کار شده، اما پرداخت مناسب و زاویه نگاه جدید و خلاقیتی که در نکات جزئی فیلم به چشم می خورد باعث شد جذابیت کافی حاصل شود و علی رغم وجود یک سوژه تکراری، فیلم سرزنده‌ای تماشا کنیم. «مهمان داریم» قصه اش را خوب تعریف می کند و به نظرم بهترین فیلم عسگرپور است. اثر قابل قبولی است و از معدود فیلم های جشنواره که این ویژگی را به خود اختصاص می دهد.

کثیریان درباره فیلم های پر سر و صدای «چ» و «رستاخیز» گفت: این دو فیلم هم دو اثر متوسط رو به بالا در آمده اند و نه آثاری که مخاطب را شگفت زده کند. به خصوص «چ» به نظرم خیلی جای کار داشت. برای من قهرمانی که تماشا کردم قهرمان دلچسبی نبود و قصه جذابی هم تعریف نشد. با این حال به نظرم حاتمی کیا نسبت به سه فیلم اخیرش با «چ» یک گام رو به جلو برداشت.

لینک در سوره سینما 21 بهمن

/ 0 نظر / 17 بازدید