Image and video hosting by TinyPic

نگاهي به عنصر تعليق در فيلمنامه «خوابگاه دختران»

رعايت قواعد ژانر وحشت

 


مي‌گويند سخت‌ترين كار براي سازنده يك فيلم تريلر «ايجاد ترس» است. چرا كه تماشاگر هشيار، تكنيك‌هاي اين كار را مي‌داند و به اين راحتي‌ها نمي‌ترسد. اما تماشاگر هشيار و باتجربه نيز «غريزه» دارد و چون «ترس» از غرايز بشر است، پس تماشاگر حرفه‌اي را هم مي‌توان ترساند.

و باز هم مي‌گويند اساسي‌ترين عنصر فيلم‌هاي ترسناك، تعليق است. تعليق تنها بر پايه طرح و توطئه نيست، بلكه به در هم ريختن پيش فرض‌هاي تماشاگر و از بين بردن خاطرجمعي او نيز بستگي دارد. در چنين شرايطي تماشاگر روي صندلي ميخكوب مي‌شود، با دلهره سرنوشت شخصيت‌ها و قهرمان‌ها مي‌شود و با آنها هم‌ذات‌پنداري مي‌كند. «ترساندن» يكي از هيجان‌انگيزترين كارهايي است كه سينما با مخاطبان خود مي‌كند و تماشاگر هم اين «لذت ترسيدن» را داوطلبانه مي‌پذيرد.  سينماگران در ايران اغلب براي جذب مخاطب به فيلم‌هاي كمدي و اكشن و عشقي بيش از فيلم‌هاي ترسناك توجه نشان داده‌اند. اما در دنياي سينما، فيلم‌هاي ترسناك همواره يكي از جذاب‌ترين فيلم‌ها براي مخاطبان سينما بوده‌اند. از همين روست كه هيچكاك به عنوان استاد ايجاد ترس و دلهره به يكي از نامدارترين سينماگران تاريخ سينما تبديل شده است.

در تاريخ سينماي ايران، ساموئل خاچيكيان بيش از ساير سينماگران به اين ژانر توجه نشان داد و در زمان خود به موفقيت‌هاي چشمگيري هم دست يافت. اما فيلم‌هاي او بيش از آن كه متكي بر فيلمنامه و موقعيت‌هاي نمايشي باشند، متكي بر تكنيك‌هاي اجرايي و تمهيدات خاص خود خاچيكيان بودند. پس از انقلاب نيز كمتر فيلمي با اين رويكرد ساخته شد و سينماي ايران از يكي از جذاب‌ترين ژانرهاي سينما و بهترين دستاويزها براي ايجاد هيجان محروم ماند. شايد تنها دو سه فيلم را بتوان نام برد كه به طور مشخص به اين مقوله پرداخته‌اند كه شب بيست و نهم ساخته حميد رخشاني (1369) از آن جمله است. و حالا ايرج طهماسب كه تا كنون بيشتر در زمينه كمدي و كار كودك فيلمنامه نوشته و فيلم ساخته، اين بار با يك فيلمنامه ترسناك به ميدان آمده است.

خوابگاه دختران طرح داستان ساده‌اي دارد؛ رويا ـــ يك دختر دانشجو ـ كه سرنترسي هم دارد، در برهه‌اي درگير ماجرايي مي‌شود كه احتمال حضور «جن»«‌را تقويت مي‌كند و در ادامه يك قاتل كريه‌منظر كه نو عروس‌ها را مي‌ربايد و به قتل مي‌رساند، درصدد تعقيب او بر مي‌آيد.

طهماسب در خوابگاه دختران تلاش كرده تا فرمول‌هاي رايج فيلم‌هاي ترسناك را مراعات كند. يكي از عناصر اصلي فيلم‌هاي ترسناك، حضور يك مرد شيطان‌صفت است. در خوابگاه دختران مردي ـــ كه از اواسط فيلمنامه، مطمئن مي‌شويم بدمن ماجراست ـــ از ابتداي فيلم رخ نمي‌نمايد. از اوايل فيلمنامه بحث حضور «جن» در يك خرابه، درمي‌گيرد و صحبت‌هاي پيرزن سرايدار خوابگاه ـ سكينه‌خانم ـ اين ظن را تقويت مي‌كند. در تنها صحنه حضور پيرزن به همراه رويا در خرابه، براي نخستين بار «قباد‌» را مي‌بينيم. مرد خيابان‌خواب و ظاهراً ديوانه‌اي كه بي‌آزار به نظر مي‌رسد، ولي در ادامه ابتدا دست او پشت پنجره اتاق دختران و سپس چهره او در حالي كه يك چاقو در دست دارد، به تماشاگر نشان داده مي‌شود و از همين جا قاتل بودن او مسجل مي‌شود.

در اولين حضور او، تماشاگر كمترين ظن را به قاتل بودن يا حتي «جن بودن» او مي‌برد، چرا كه توضيحات سكينه خانم او را يك ديوانه بي‌آزار معرفي مي‌كند. حتي پرتاب سنگي به طرفش و رقصاندن او از سوي پيرزن اين شك را از ميان برمي‌دارد. اينجاست كه تماشاگر دچار سوءظن مي‌شود و فضايي فراهم مي‌آيد كه تلفيقي از دلواپسي، كنجكاوي و دلهره است.

اين تكنيك نيز از ترفندهاي عمومي فيلم‌هاي ترسناك است. ابتدا ـ تخم شك در دل تماشاگر كاشته مي‌شود، بعد اين شك كم‌رنگ مي‌شود يا از بين مي‌رود و ظاهراً قضيه به خوبي و خوشي تمام مي‌شود. ولي مجدداً يك سوءظن ملايم در ادامه فيلم جريان مي‌يابد تا با يك شوك ناگهاني، شدت تنش به اوج برسد. اين شوك ناگهاني در خوابگاه دختران، حضور قباد پشت پنجره و ورودش به اتاق رويا و سپس ضربه‌اي كه رويا به سر او مي‌زند و آن‌گاه ناپديد شدن دوباره اوست. اين فصل با يك اتفاق ناگهاني ديگر همراه مي‌شود؛ قباد سر پيرزن سرايدار خوابگاه را در طشت مي‌برد!

پس از اين كه قاتل شناخته شد، آن چه از اين پس ماجرا را پيش خواهد برد، تهديد لحظه به لحظه قهرمان ماجرا ـ رويا ـ توسط قاتل است. قاتل هنوز زنده است و تشنه خون رويا. پس مي‌شود هنوز داستان را دنبال كرد. در فيلمنامه‌هاي مبتني بر تعليق سؤال اصلي هميشه اين نست كه «كار، كار كيست؟»، بلكه «كار اصلي كي قرار است انجام شود؟» نيز يك سؤال اساسي است.

از همين نقطه، همچون بسياري از فيلم‌هاي ترسناك، شخصيت اصلي، خيالباف مي‌شود. رويا، وقايع و لحظاتي را با چشم ديده است كه ديگران به هنگام وقوع آن حضور نداشته‌اند و طبيعتاً به آن شدت كه رويا حس كرده، باورش نمي‌كنند. گرچه در خوابگاه دختران، قاتل بلافاصله پس از اولين فرار، سكينه خانم را مي‌كشد تا همه پرسوناژها حداقل، وجود و خطر قاتل را باور كنند.

در خوابگاه دختران از لحظه حضور قاتل، ذهن تمام شخصيت‌ها و همچنين تماشاگر، معطوف به اوست و هيچ گزينه ديگري براي منحرف كردن اذهان به عنوان يك تهديد بالقوه وجود ندارد تا توجه همگان از مظنون اصلي منحرف شود. از اين رو، خوابگاه دختران از يكي از مهم‌ترين ستون‌هاي تعليق محروم مي‌ماند. ضمن آن كه معمولاً در فيلم‌هاي اينچنيني، بخشي از ماجرا كه نگران‌كننده به نظر نمي‌آيد، وحشتناك‌ترين بخش رويداد است، اما خوابگاه دختران از اين تمهيد نيز بهره نجسته است.

يكي ديگر از اصول مشترك در فيلم‌هاي هراس‌آور آن است كه قهرمانش مايل به «تجربه كردن» چيزهاي ناشناخته و البته هيجان‌آور است. اين مسأله موجب پيشبرد داستان و ورود قهرمان ـــ و البته تماشاگر ـــ به بطن حوادث و ماجراهاي ترسناك مي‌شود.

قهرمان خوابگاه دختران نيز چنين است. رويا كنجكاوانه به خرابه هولناك و ناشناخته روبه‌روي خوابگاه پا مي‌گذارد و به همراه خود، تماشاگران را هم به فضاي هول‌آور خرابه ـ با همه جزئياتش ـ مهمان مي‌كند. البته بهانه اصلي ورود چندباره رويا به خرابه بر پايه يك تصادف بنا شده. نوار كاستي كه رويا از فرهاد هديه گرفته، تصادفاً در خرابه از جيبش مي‌افتد و زمينه‌ساز ورود رويا در دفعات ديگر به آنجا مي‌شود.

شايد يكي از شانس‌هاي نويسنده يا فيلمسازي كه در ژانر وحشت، مي‌نويسد يا فيلم مي‌سازد، اين باشد كه تماشاگر، تقريباً با خصوصيات ژانر آشناست و به راحتي و با خاطري جمع مي‌تواند با اين پيش‌فرض روي صندلي‌اش بنشيند كه هر آن چه بر پرده مي‌بيند «فيلم» است و مطمئن باشد آدم‌ها بازيگرند و وقايع، ساختگي و در پايان همه چيز به خير و خوشي تمام مي‌شود. اين پيش‌فرض‌هاي ساده به او آرامش و امنيت مي‌بخشد و دست نويسنده و كارگردان را براي ايجاد شوك‌هاي ناگهاني و ايجاد هراس باز مي‌گذارد.

در يك فيلم ترسناك همه چيز و همه آدم‌ها مي‌توانند خطرناك باشند و قهرمان داستان را تهديد كنند. قهرمان ـ يا قهرمانان ـ هر لحظه در خطر هجوم قرار دارد و اين امكان براي قهرمان به وجود مي‌آيد كه در تمام مدت داستان، مضطرب و در هراس باشد. اين هراس با تمهيدات داستاني و اجرايي به تماشاگر نيز منتقل مي‌شود. در فيلمنامه خوابگاه دختران اضافه بر اين، رگه‌هايي از طنز جاي داده شده كه به «خاطر جمعي» و متمركز نشدن تماشاگر روي تمهيدات داستاني كمك مي‌كند و او را در پذيرش شوك‌ها بي‌دفاع مي‌گذارد. اين «رفع خاطر جمعي تماشاگر» فيلمنامه خوابگاه دختران را به چند بخش تقسيم كرده و عطف‌هاي متعدد به آن بخشيده است.

نخستين بخش فيلمنامه فضايي آرام و شاد دارد. دو دختر جوان و پرجنب و جوش، در دانشگاه يك شهر كوچك و گمنام قبول مي‌شوند و به رغم مخالفت ديگران، اصرار دارند كه در آنجا ادامه تحصيل دهند. خوابگاه آن دانشگاه، نيمه تمام است و يك خانه قديمي خوابگاه آنان مي‌شود. تا اينجا همه چيز معمولي است، ولي با سخنان سكينه خانم درباره خرابه جلوي خوابگاه و احتمال وجود جن در آنجا، فيلمنامه وارد فاز دوم مي‌شود. در اين فاز، رويا و ساير دانشجويان، فقط «كنجكاو»ند. آنها وجود جن را باور ندارند و يا حداكثر به ديده ترديد به آن مي‌نگرند. در اين بخش پس از صحبت‌هاي يكي از استادان در كلاس، رويا يك بار همراه شيرين ـ دوست نزديكش ـ و فرهاد برادر شيرين، يك بار همراه شيرين و يك بار همراه سكينه خانم به خرابه پا مي‌گذارد. در اين سه مرحله هر بار چيزهايي نسبت به نوبت پيش تغيير كرده و اين بر كنجكاوي و دلهره رويا مي‌افزايد. به خصوص آن كه فصل طولاني صحبت‌هاي سكينه خانم درباره جن و علاقه شديد آنها به ربودن و كشتن تازه عروس‌هاي زيبا به فصل ورود شيرين و رويا به خرابه و ديدن لباس‌هاي عروس در آنجا وصل مي‌شود. ولي در ورود مجدد رويا و سكينه خانم به خرابه ديگر لباس‌ها وجود ندارد و رويا نمي‌تواند ادعاهايش را در اين باره اثبات كند. در همين فصل هنگامي كه براي نخستين بار قباد را مي‌بينيم، نگاه كاملاً معنادار قباد به تاج عروسي كه در دستان رويا قرار دارد، تماشاگر را در يك سوءظن ملايم ـ البته قريب به يقين ـ نگه مي‌دارد.

بلافاصله پس از اين فصل، فيلمنامه وارد فاز سوم مي‌شود. از اينجا به بعد «روياي كنجكاو» به «روياي ترسيده» بدل مي‌شود. قباد براي پس گرفتن تاج به اتاق رويا مي‌آيد و اين فصل پرتنش با حمله به رويا، ضربه رويا به او و قتل سكينه خانم، ادامه مي‌يابد. پس از اين ماجرا ـ قتل سكينه خانم ـ رويا كاملاً به لحاظ رواني به هم مي‌ريزد و طبيعت است كه دانشگاه را ترك مي‌گويد. اين فاز  با دستگيري قباد در خانه پدر رويا، آن هم هنگامي كه خانه خالي بوده، به اتمام مي‌رسد. دستگيري قباد ظاهراً دوباره همه چيز را به حالت عادي برمي‌گرداند و خيال تماشاگر را راحت مي‌كند، اما ديگر رويا به يك موجود «نيمه ديوانه» تبديل شده است. در اين بخش فصل حضور قباد در زندان و سخن گفتن او با جن‌ها علاوه بر آن كه كماكان تماشاگر را ميان واقعي بودن اين رابطه و ديوانه بودن قباد آويزان نگه مي‌دارد، او را براي ورود به فاز چهارم فيلم آماده مي‌كند. تماشاگر با ديدن حركات غريب قباد در زندان به اين نتيجه مي‌رسد كه گويا «اجنه» در او حلول مي‌كنند.

فاز چهارم فيلم در آمبولانس آغاز مي‌شود. گذشته از اين مشكل فيلمنامه كه «هرگز يك قاتل خطرناك را با اين شيوه مبتديانه و ناشيانه، بدون غل و زنجير و حتي دستبند در حالي كه تنها يك ,مأمور بالاي سرش حضور دارد از زندان خارج نمي‌كنند»، قباد پس از ارتكاب به قتلي ديگر مي‌گريزد و دوباره هيجان و اضطراب اوج مي‌گيرد.

در اين بخش، قباد تعقيبش را براي رسيدن به رويا ادامه مي‌دهد، با اين تفاوت كه مسلح، جري‌تر و خشمگين‌تر است.

فكر و خيال‌هاي رويا در همين فاز نيز دلهره و ترس را تشديد مي‌كند. وقتي دست قاتل به يكباره از ديوار اتاق بيرون مي‌آيد، جداً جيغ تماشاگران در مي‌آيد.

قباد كه رويا را مي‌ربايد، فيلمنامه وارد فاز پنجم مي‌شود.

در انتهاي فاز چهارم و ربودن رويا در لباس عروسي، پيش‌بيني سكينه خانم در آن سكانس مطول ـ كه درباره عروس‌كشان توضيح مي‌دهد ـ به وقوع مي‌پيوندد. او به رويا هشدار داده بود كه مراقب خودش باشد، چون جن‌ها به كشتن عروس‌هاي زيبا علاقه‌مندند.

در فاز سوم، چهارم و پنجم يكي ديگر از اصول فيلم‌هاي مبتني بر تعليق رعايت مي شود. «هيچ چيز آنچنان قوي و مؤثر نيست كه جلوي اقدامات قاتل را بگيرد.»

در اين فصول دل‌نگراني‌هاي فاز دوم و سوم به «احساس تنگنا» بدل مي‌شود كه ريشه تعليق است.

در فازهاي سوم و چهارم طهماسب تماشاگر را از مرحله «خدا كند اتفاقي نيفتد»‌به مرحله « ترا به خدا بگذار اتفاق بيفتد و شرش كنده شود» مي‌كشاند! و اين يعني موفقيت او در ايجاد تعليق در فيلمنامه‌اش. او در اين بخش‌ها به ترسي كه تماشاگر از وقوع حادثه‌اي قريب‌الوقوع دارد دامن مي‌زند و بي‌تابش مي‌كند.

تعويق‌هايي كه فيلمنامه‌نويس در حصول نتيجه در فيلم‌هاي مبتني بر تعليق ايجاد مي‌كند نيز موجب گسترش كنجكاوي و هيجان در تماشاگر مي‌شود و طهماسب از اين برگ برنده، خوب بهره برده است. بازيگران نقش دوم، مثل شيرين و فرهاد و داستان‌هاي حاشيه‌اي مثل خواستگاري و پيك نيك، به اين تعويق‌ها كمك مي‌كنند.

فاز پنجم نيز كاركردهاي گوناگوني دارد. فيلمنامه‌نويس كوشيده در اين بخش كمي بيشتر به قباد نزديك شود، داستان كوتاه زندگي‌اش را از زبان خود او بگويد و يك تحليل روان‌شناختي ساده و كوتاه هم از شخصيت قباد ارائه دهد. آن چه در اين ميانه قابل ذكر به نظر مي‌رسد، شجاعت و ذكاوت افراطي و البته بي‌منطق روياست كه در چنين شرايط دشواري ـ دزديده شدن توسط قباد و حضور با او در خرابه ـ با تمركز فوق‌العاده و استفاده از تكنيك‌هاي روان‌شناختي تلاش مي‌كند بر قباد تأثير بگذارد. كاركرد ديگر فصل پاياني تأكيد دوباره طهماسب بر احتمال رابطه داشتن قباد با اجنه است؛ نكته‌اي كه رويا هم براي بر هم ريختن روحيه گروگانگير خود از آن استفاده مي‌كند. در اين فاز نيز فيلم به كمك ترفندهاي اجرايي، فضايي پراضطراب مي‌آفريند. در پايان، همان گونه كه از ابتدا انتظار مي‌رفت، قاتل كشته مي‌شود، ولي در اينجا نيز با تمهيدات اجرايي در لحظه شليك، مضروب ديده نمي‌شود تا چند لحظه كوتاه ديگر، تماشاگر دچار بلاتكليفي بماند كه بالاخره با ورود رويا و فرهاد به قاب تصوير،خيال او از همه چيز راحت مي‌شود.

اما در نماي پاياني فيلم، چند سگ را مي‌بينيم و يكي از گفته‌هاي سكينه خانم را مي‌شنويم: «جن‌ها ممكن است سگ باشند، گربه باشند، مرغ و خروس باشند. مي‌گويند غذا هم نمي‌خورند. سايه مي‌خورند. » اينجا فيلمنامه آخرين تخم شك را در دل تماشاگر مي‌كارد و اين شك باقي مي‌ماند تا ذهن تماشاگر پس از اتمام فيلم نيز همچنان درگير وجود يا نبود جن در اين داستان باشد.

 


کیوان کثیریان
مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin

صفحه نخست
آرشیو وبلاگ
پست الكترونيك

کیوان کثیریان


نویسندگان


آرشیو مطالب گذشته
بهمن ٩٥
دی ٩٥
آذر ٩٥
آبان ٩٥
مهر ٩٥
شهریور ٩٥
امرداد ٩٥
تیر ٩٥
خرداد ٩٥
اردیبهشت ٩٥
فروردین ٩٥
اسفند ٩٤
بهمن ٩٤
دی ٩٤
آذر ٩٤
آبان ٩٤
مهر ٩٤
شهریور ٩٤
امرداد ٩٤
تیر ٩٤
اردیبهشت ٩٤
فروردین ٩٤
اسفند ٩۳
بهمن ٩۳
دی ٩۳
آذر ٩۳
آبان ٩۳
مهر ٩۳
شهریور ٩۳
امرداد ٩۳
تیر ٩۳
خرداد ٩۳
اردیبهشت ٩۳
فروردین ٩۳
اسفند ٩٢
بهمن ٩٢
دی ٩٢
آذر ٩٢
آبان ٩٢
مهر ٩٢
شهریور ٩٢
امرداد ٩٢
تیر ٩٢
خرداد ٩٢
اردیبهشت ٩٢
فروردین ٩٢
اسفند ٩۱
بهمن ٩۱
دی ٩۱
آذر ٩۱
آبان ٩۱
مهر ٩۱
شهریور ٩۱
امرداد ٩۱
تیر ٩۱
خرداد ٩۱
اردیبهشت ٩۱
فروردین ٩۱
اسفند ٩٠
بهمن ٩٠
دی ٩٠
آذر ٩٠
آبان ٩٠
مهر ٩٠
شهریور ٩٠
امرداد ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
فروردین ٩٠
اسفند ۸٩
بهمن ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
تیر ۸٩
خرداد ۸٩
اردیبهشت ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آذر ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
مهر ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
خرداد ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آبان ۸۳
شهریور ۸۳
امرداد ۸۳
تیر ۸۳
خرداد ۸۳
اردیبهشت ۸۳
فروردین ۸۳
دی ۸٢
آذر ۸٢
آبان ۸٢
مهر ۸٢
شهریور ۸٢
امرداد ۸٢
تیر ۸٢
خرداد ۸٢
اردیبهشت ۸٢
اسفند ۸۱
بهمن ۸۱
دی ۸۱
آذر ۸۱
آبان ۸۱


Baznegar

لینک دوستان
لینک دوستان

فلوت سحرآمیز
کنسروحرفهاي من. نسیم قاضی زاده
صفحه اول مهم ترين روزنامه های جهان
چسب‌زخم - هادی‌مقدم‌دوست
باز نگار
کافه سايبر
فيلم نيوز
فیلمدونی
سي نت
آدم برفی ها
30 نما
سوره سينما
ایران فستیوال
سایت سینمایی پرشین استار
سينماي ما
اخبار هالیوود
قديمي ها
مرده نگار - عباس حبیبي
زن نوشت - پرستو دوکوهکی
کادوس - محمد مطلق
مجله فیروزه
مجله سی نت
خوشبختی...- محمدصالح‌علا
هفتان
بالاترین
تادانه - يوسف عليخاني
کافه انار - باقر تهرانی
لولیان - ليلي نيکونظر
روزانه - مهران بهروز فغانی
آزاده سهرابي
ايستگاه - رضا ولی زاده
آقازاده
چرک نويس - ندادهقانی
خبرنگار
هنوز
امیر مهدی حقیقت
خبرنگار ۲
یادداشت‌های‌نیک‌آهنگ کوثر
آق‌بهمن - بهمن‌دارالشفايی
media-beat - محمد‌رضا‌نوروز‌پور
حسن سربخشيان
مثل همه - يگانه خدامي
فيلم باز
نقطه، سرخط - شیما انتظاری
تحریریه خاموش -احمد جلالی
بهنام قلی‌پور
کافه تيتر - بهنام‌قلی‌پور.بی‌تاصالحی
محمدرضا شاهرخی نژاد
وب فتو -محمد توکلی
گرگ صابونی - مریم پالیزبان
بهروز مهری
حسن سربخشيان
علی آقاربيع
دجاوو - الهام طهماسبی
مسعود ده نمکی
نگاتیوهای سپید- احمد صبریان
طراحی گرافیک - علی بنام
گرگ بیابان - حسام مقامی کیا
ته خط - خسرو نقیبی
سیم آخر - حسین وحدانی
دل نوشته ها - امید نجوان
شُمال از شُمالِ غربی - محسن آزرم
کادوس - محمد مطلق
طراح گرافیک - حسین توکلی
عبور - چیستا یثربی
کبریا - چیستا یثربی
نقد فیلم - بهزاد دوران
مستغاثی دات کام - سعید مستغاثی
جن و پری
کوچه فرهنگ - سیدرضاصائمی
7تیر دات کام
سینمای ایران و جهان - امیررضا نوری پرتو
ماه هفت شب - بهاره رهنما
يادداشت هاي بي مخاطب - امید توشه
روزی روزگاری - حسن معظمی
خنده و فراموشی - ترانه عليدوستی
کلبه - شیده لالمی
مسعود بهنود
دکتر یونس شکرخواه
رو در رو - دکتر احمد توکلی
دکتر حسن نمك‌دوست
آخرین سکانس - فرهاد خالدار
فروغ من - ایلیا محمدی نیا
ماهی سیاه کوچولو - ساناز اقتصادی نیا
کافه وطن - بهنام صابر نعمتی
قلم های سرخ - امیر لعلی
غزلداستان - محسن فرجی
حرفه خبرنگار - فهیمه خضر حیدری
کتابخانه کوچک من
حرفهای یک جو
خرده خواب های خراب - مسعود بهارلو
سینما-امروز - محمد محمدیان
عشق سال های وبا - محمدعلی سعیدی
قلم های سرخ - امیر لعلی
ناصرمردانی
خبرآنلاین
برخورد خيلي نزديك - اسماعیل میهن دوست
سینما- محمد قنبری
سینما و دیگر هیچ
یک منتقد سینمای بیکار
دکتر سلام



لینک های روزانه
لینک های روزانه

ليست وبلاگ ها
قالب هاي وبلاگ
فناوری اطلاعات
تفريحات اينترنتي
پردیس من


آمار وبلاگ




  RSS 2.0